Państwo Kościelne Rotria

Pełna wersja: Konstytucja i Reguła Zakonu Świętego Izydora
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Cytat:
[Obrazek: R71st30l.png]

Costitutio Ordo Sancti Isidori

ROZDZIAŁ I
FUNDAMENTALIA ZAKONU

Art. 1.
§1. Zakon Świętego Izydora (łac. Ordo Sancti Isidori) zwany jest dalej „Zakonem”.
§2. Zakon tworzą:
a) Ojcowie (duchowni), którzy zwą się Ojcami Izydorianami;
b) Siostry (duchowne), które zwą się Siostrami Izydoriankami;
c) Rycerze (świeccy), którzy zwą się Rycerzami Świętego Izydora;
d) Damy (świeckie), które zwą się Damami Świętego Izydora.
§3. Skrót Zakonu brzmi: OSI
§4. Dewizą Zakonu są słowa:  Praedicate Evangelium.
§5. Herb Zakonu określa załącznik nr 1.
§6. Zakon podlega Stolicy Świętej, jej prawu, prawu państwa, na którego terytorium ma swoją siedzibę oraz Ojcu Świętemu.

Art. 2.
§1. Zakon posiada fundamentalne zasady życia, zwane Regułą Świętego Izydora, które stanowią załącznik nr 2.
§2. Kościół Rotryjski zalicza Zakon do instytutów życia konsekrowanego.
§3. Jedynym obowiązkiem członków Zakonu jest należycie wypełniać powinności swego stanu oraz żyć według Reguły Świętego Izydora.

Art. 3.
§1. Główna siedziba Zakonu mieści się w miejscu wyznaczonym wolą Ojca Świętego.
§2. Zakon ma prawo działać na terenie wszystkich państw, w których istnieją struktury Kościoła Rotryjskiego.
§3. Zakon ma prawo tworzyć własne rytuały ceremoniały, o ile nie stoją one w sprzeczności do rytuałów i ceremoniałów Kościoła Rotryjskiego.

ROZDZIAŁ II
PRZYSTĄPIENIE

Art. 4.
§1. Zakon otwarty jest dla tych, którzy gotowi są przestrzegać Reguły Świętego Izydora, o której mowa w art. 2.
§2. Do Zakonu zostaje przyjęta osoba świecka lub duchowna, bez względu na posiadane tytuły i zajmowane stanowiska.
§3. Aby wyrazić chęć wstąpienia do Zakonu, należy powiadomić o tym Generała Zakonu/Przełożonego Wspólnoty w specjalnym wątku, wskazując czy wybiera się drogę duchowną (ojciec/siostra), czy świecką (rycerz/dama).

Art. 5.
§1. Nowoprzyjęty zostaje włączony w poczet Nowicjuszy.
§2. Decyzję o przyjęciu na czas nowicjatu podejmuje Generał Zakonu/Przełożony Wspólnoty.
§3. Nowicjusz studiuje Regułę Świętego Izydora oraz pisma wybrane przez Generała Zakonu/Przełożonego Wspólnoty lub wskazanego przez Generała Zakonu/Przełożonego Wspólnoty Opiekuna.
§4. Celem nowicjatu jest wzrost duchowy.
§5. Nowicjuszem kieruje indywidualny Opiekun, który jest do niego przydzielany.
§6. Nowicjusz wykonuje polecenia Opiekuna.

Art. 6.
§1. Nowicjusz, który wybiera drogę duchowną zobowiązany jest do przyjęcia na czas nowicjatu nominacji diakońskiej.
§2. Okres nowicjatu kończy się, gdy Generał Zakonu/Przełożony Wspólnoty uzna, iż Nowicjusz jest gotowy do przyjęcia nominacji prezbiteratu (droga duchowna) lub nominacji na Siostrę/Rycerza/Damę.
§3. Nominacji udziela Generał Zakonu/Przełożony Wspólnoty podczas Uroczystości złożenia ślubów życia zgodnie z Regułą Świętego Izydora.

ROZDZIAŁ III
WŁADZA


Art. 7.
§1. Najważniejszym dokumentem, pod który podlegają wszyscy członkowie Zakonu jest Konstytucja Zakonu.
§2. Konstytucję tę można zmienić na posiedzeniu Kapituły Generalnej bezwzględną większością głosów.

Art. 8.
§1. Innymi dokumentami, podlegającymi pod Konstytucję Zakonu są Ustawy, Dekrety oraz Decyzje.
§2. Dekrety wydaje Generał Zakonu samodzielnie.
§3. Ustawy wydaje Kapituła Generalna.
§4. Generał Zakonu ma także prawo do wydawania Decyzji w sprawach indywidualnych.
§5. Ustawy, Dekrety i Decyzje w żaden sposób nie mogą łamać Konstytucji Zakonu.

Art. 9.
§1. Najwyższą władzę w Zakonie sprawuje Generał Zakonu.
§2. Podczas jego nieobecności władzę przejmuje Progenerał Zakonu, który zostaje powołany przez Generała.
§3. Generał Zakonu ma prawo przyjmowania i usuwania członków Zakonu, tworzenia jego struktur oraz czuwania nad ich działalnością.
§4. Generał Zakonu ma obowiązek wizytacji struktur Zakonu. Jeśli tego nie może uczynić, wówczas obowiązek ten przejmuje Progenerał.
§5. Generał Zakonu może ustąpić ze stanowiska w dowolnej chwili. Wówczas Progenerał zwołuje Kapitułę Generalną, na której wybierany jest nowy Generał.
§6. Generała Zakonu nie obowiązuje kadencyjność. Może zostać wybrany na to stanowisko dowolną ilość razy.
§7. Generał Zakonu zostaje wybrany spośród Ojców posiadających nominację episkopatu przez Kapitułę Generalną na czas nieokreślony.
§8. Pierwszego Generała Zakonu mianuje na czas nieokreślony Patriarcha Rotrii, włączając go jednocześnie w poczet Ojców Zakonu.

Art. 10.
§1. Kapituła Generalna to posiedzenie wszystkich członków Zakonu, której przewodniczy Generał Zakonu, Progenerał Zakonu lub osoba wyznaczona przez Generała Zakonu.
§2. Do zadań Kapituły generalnej należy m.in.:
1) wybór Generała Zakonu,
2) obradowanie nad Ustawami oraz uchwalanie ich,
3) zmiana Konstytucji Zakonu,
4) obradowanie nad innymi kwestiami wyznaczonymi przez Generała Zakonu.
§2. Posiedzenie Kapituły Generalnej zwołuje, rozpoczyna, kończy i przewodniczący Kapituły.


ROZDZIAŁ IV
WYKLUCZENIE, ODEJŚCIE


Art. 14.
§1. Zakon można opuścić dobrowolnie w każdej chwili po notyfikacji zamiaru Generałowi Zakonu.
§2. Innym sposobem jest wykluczenie danego Ojca z Zakonu poprzez Decyzję Generała Zakonu lub Patriarchy.
§2. W wydanej Decyzji podaje się powód, przez który dany Ojciec jest wykluczony.
§3. Dany Ojciec może być wykluczony z Zakonu za:
1) nieprzestrzeganie Konstytucji Zakonu, prawa państwa, na którego terenie działa Zakon i prawa kanonicznego,
2) działanie na niekorzyść Zakonu, prawa państwa, na którego terenie działa Zakon i Kościoła Rotryjskiego,
3) nieposłuszeństwo wobec władz Zakonu i Patriarchy Rotrii,
4) inne niegodne sprawowania, podane w Decyzji Generała Zakonu.

Art. 15.
§1. Przed wykluczeniem z Zakonu przez Generała, winno się upomnieć danego Ojca dwukrotnie.
§2. Poprzez wykluczenie ustają wszystkie prawa, obowiązki i śluby wynikające z przynależności do Zakonu.

ROZDZIAŁ V
DYSPENSY


Art. 16.
§1. Dyspensy nie mogą dotyczyć ślubów i zasad życia Zakonu.
§2. Dyspensę wydaje Generał Zakonu lub Kapituła Generalna.

Art. 17.
§1. Dyspensę można wydać od dyscypliny, kary lub innej rzeczy, określonej w Decyzji.
§2. Dyspensę można wydać dla konkretnej osoby, grupy osób lub całego Zakonu.




Cytat:
[Obrazek: R71st30l.png]
Reguła Świętego Izydora

My, wierne córki i wierni synowie – czciciele świętego Izydora, zobowiązujemy się przestrzegać poniżej wskazanych wytycznych oraz żyć według nich w czasie naszej wędrówki po świecie wirtualnym

1. O mikroświecie i mikronautach – mikroświat nie jest prostym naśladowaniem świata realnego, lecz równowartościową w stosunku do świata rzeczywistego formą odwzorowania świata idei. Znajduje się on jednak w przestrzeni wirtualnej, której to patronuje święty Izydor z Sewilli. Oznacza to, że jego cnoty winniśmy w szczególności naśladować jako mikronauci.

2. O netykiecie i sztuce wymowy – święty Izydor Sewilski obdarzony był ponoć niezwykłym darem wymowy. Mówiono o nim, że polotem dorównywał Platonowi, wiedzą Arystotelesowi, wymową Cyceronowi, wszechstronnością Dydymowi, erudycją Orygenesowi, powagą św. Hieronimowi, a nauką św. Augustynowi. Takież cechy i my powinniśmy posiadać jako mikronauci. Posługiwać się piękną polszczyzną, dbać o styl, składnię, ortografię i interpunkcję, by sposobem wypowiadania się na forum imponować, a nie powodować zażenowanie. Mikroświat w głównej mierze jest sferą pisma. Nie spamujmy i nie trolujmy. Zachowujmy netykietę i prowadźmy ciekawe narracje. Św. Izydor pisał wszakże: „Na początku słuchaj. Zabieraj głos jako ostatni. Ostatnie słowo jest więcej warte niż pierwsze”. Bądźmy dla siebie mili i kulturalni.

3. O życiu i nauce – święty Izydor powiedział kiedyś: „Ucz się, jak gdybyś miał żyć wiecznie, żyj – jak gdybyś miał umrzeć jutro”. Niech te słowa zapadną nam w pamięć. W mikroświecie możemy nauczyć się wielu nowych rzeczy, dowiedzieć tego, czego nie udałoby się nam pojąć w życiu realnym bądź też nie mielibyśmy na to czasu. Dlaczego więc nie korzystamy z dorobku mikronacyjnej nauki? Uczmy się, nauczajmy, szanujmy wiedzę. Bądźmy aktywni i cieszmy się z wirtualnego życia tak, jakby następnego dnia mielibyśmy się pożegnać na zawsze z dostępem do Internetu. Niech wirtual będzie dla nas prawdziwą odskocznią od reala.

4. O posłudze świeckiej i dobrach świeckich – święty Izydor wskazywał, że niesprawiedliwym jest ten, kto źle używa swoich dóbr. Nie zwracał uwagi na to, iż używanie dóbr jest czymś złym, wręcz przeciwnie – krytykował tylko niewłaściwe używanie dóbr. Dlatego też nie ma nic niegodziwego w staraniu się o świeckie urzędy i zaszczyty, a także w sprawowaniu władzy. Powinniśmy wręcz do tego dążyć, byleby późniejsze obowiązki wypełniać gorliwie, sumiennie z pożytkiem dla Kościoła, państwa oraz dla nas.

5. O kloningu – jak mawiał święty Izydor: „Prawda jest wyższa nad prawdziwym, bowiem prawdziwe wywodzi się z prawdy”. Kloning natomiast, czyli jednoczesne posługiwanie się co najmniej dwiema tożsamościami, jest zaprzeczeniem prawdy. Należy go więc zdecydowanie potępić. Tworzyć klony nie przystoi wiernym uczniom świętego Izydora.

6. O wirtualnej śmierci i metempsychozie – śmierć w warunkach świata wirtualnego stanowi przejście ja wirtualnego ponownie do świata realnego tak, by złączyło się z ja realnym. Nie oznacza to jednak niemożności ponownej emanacji ja wirtualnego w nowy avatar. Dzieje się tak dlatego, że ta część ducha ludzkiego, która wciela się w osobę wirtualną ewoluuje, przeobraża się i dojrzewa. Może w każdej chwili znów zawitać w przestrzeni wirtualnej. Przybierze wtenczas taki avatar, w którym w danym czasie i miejscu pragnie się on realizować. Wierzymy, że owa wędrówka duszy będzie miała miejsce dopóty, dopóki ta część ducha ludzkiego, która wciela się w ja wirtualne nadal odczuwać będzie tęsknotę za trzema elementami, które stanowią istotę mikroświata – ideą, sentymentem i samospełnieniem. Jeżeli przestanie czuć ową tęsknotę, odejdzie ostatecznie do świata idei.