Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Święci Pańscy na każdy dzień
11 lipca

[Obrazek: 1107-benedykt_1.jpg]

BENEDYKT (zob. 12 lutego)
Św. Benedykt, opat. Urodził się w Nursji około 480 r. Był synem właściciela ziemskiego. Kształcił się w
Rzymie, lecz przerwał naukę i podjął życie pustelnika w Affile. Po paru latach przeniósł się w góry niedaleko
Subdiaco. Kiedy zaczęli gromadzić się wokół niego uczniowie, założył w okolicy 12 klasztorów.
źniej przeniósł się w ruiny opuszczonej, niewielkiej fortecy na Monte Cassino, gdzie założył opactwo.
Tutaj napisał “Regułę”, która stała się podstawą życia monastycznego na Zachodzie. Zaleca w niej roztropność
i umiar w modlitwie, pracy i spoczynku. Ukazuje drogę do doskonałości religijnej poprzez panowanie
nad sobą, pokorę, posłuszeństwo. Poważną część dnia zakonnika przeznaczył na “lectio divina”
- czytanie Pisma Świętego. Święty wprowadził do zakonu profesję - prawem zagwarantowaną przynależność
do klasztoru, oraz stabilność miejsca, czyli zobowiązanie mnichów do pozostawania w jednym
klasztorze aż do śmierci. Jego sława ściągała wielu współczesnych mu, m. in. odwiedził go król Gotów,
Totiła. Św. Scholastyka, bliźniacza siostra św. Benedykta, w pobliżu Monte Cassino założyła benedyktyńską
gałąź żeńską. Święty umarł 21 marca 547 r. W klasztorze na Monte Cassino żyło wtedy 150 mnichów.
“Reguła” św. Benedykta wywarła poważny wpływ na całe życie klasztorne Europy Zachodniej. W
Polsce najbardziej znanym opactwem benedyktyńskim jest Tyniec. Tradycja nadała św. Benedyktowi
tytuł “patriarchy” - monastycyzmu Zachodu. Paweł VI w r. 1964 ogłosił go patronem Europy Św. Benedykt
jest także patronem wielu zakonów, diecezji tarnowskiej, Francji; architektów, górników, inżynierów,
nauczycieli, speleologów, uczniów, wydawców. Orędownik w chorobach róży oraz konających. 11
lipca upamiętnia dzień przeniesienia relikwii Świętego.
W ikonografii św. Benedykt przedstawiany jest w habicie benedyktyńskim, w kukulli, z krzyżem w dłoni.
Jego atrybutami są: anioł, bicz, hostia, kielich z wężem, księga, kruk z chlebem w dziobie, księga reguły
w ręce, kubek, pastorał, pies, rozbity puchar, infuła u nóg z napisem “Ausculta fili” - “Synu, bądź posłuszny”,
wiązka rózg.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
[-] 1 użytkownik lubi ten post.
  • Taddeo Piccolomini
Odpowiedz

12 lipca

[Obrazek: n200912_040-297x350.jpg]

BRUNONgerm. braun - brunatny, ciemny, brązowy; prawdopodobnie imię pochodzące od koloru włosów.
Św. Bruno(n) Bonifacy z Kwerfurtu, biskup, męczennik (970 - 1009). Urodził się w rodzinie grafów niemieckich.
W młodości był kapelanem Ottona III. Mając 28 lat wstąpił do benedyktynów w Rzymie i
przyjął imię Bonifacy. Następnie żył w pustelni św. Romualda w Pereum pod Rawenną. Wysłany przez
papieża Sylwestra II na czele misji do Prus, otrzymał sakrę biskupią w Magdeburgu oraz paliusz metropolity
misyjnego. Bywał z misją na Węgrzech, w Kijowie, w kraju Pieczyngów nad Morzem Czarnym.
Polskę, gdzie był związany wielorakimi więzami z królem Bolesławem Chrobrym, odwiedził kilka razy.
Dotarł do Prus. Następnie udał się na pogranicze Prus i Litwy (dzisiaj Pomorze Suwalskie), gdzie na ziemi
Jadźwingów zginął śmiercią męczeńską wraz z 18 towarzyszami. Bolesław Chrobry wykupił jego
ciało. Św. Bruno był autorem tekstów, w których jest wiele wiadomości dotyczących Polski. Święty jest
patronem diecezji łomżyńskiej.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

13 lipca

[Obrazek: Benedykt-ze-swoim-nauczycielem-Andrzejem...eradem.jpg]

ANDRZEJ (zob. 12 lutego) i BENEDYKT (zob. 12 lutego)
Św. Andrzej Świerad (Andrzej Żurawek), pustelnik (+ 1030). Według tekstu z 1064 r., napisanego przez
węgierskiego biskupa Maurusa, Święty pochodził z Polski. Wstąpił do benedyktyńskiego klasztoru św.
Hipolita na górze Zabór koło Nitry. Następnie przeniósł się na pustelnię w pobliżu klasztoru, gdzie zasły-
nął z surowej pokuty.
Św. Benedykt, pustelnik (+ 1033/1037). Towarzysz pustelniczego życia św. Andrzeja. Po jego śmierci
opowiadał biskupowi Maurusowi o cnotach i umartwieniach swego mistrza. Kontynuował surowy tryb
życia w pustelni. Podobnie jak św. Andrzej miał przybyć “de terra Poloniensi”. W trzy lata po śmierci św.
Andrzeja napadli go zbójcy i zabili. Ciało wrzucili do rzeki Wag. Relikwie obu Świętych spoczywają w
kościele św. Emmerama w Nitrze. Obaj Święci odbierają szczególną cześć w Polsce - w Tropiu (nowosą-
deckie) i w Opatowcu.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

14 lipca

[Obrazek: swiety_kamil.jpg]

KAMIL (zob. 31 maja)
Św. Kamil de Lellis, kapłan, zakonnik. Urodził się 25 maja 1550 r. w Abruzzach. W latach 1559 - 1574 prowadził życie żołnierza, walcząc przeciw Turkom w służbie Wenecji. 2 lutego 1575 r. doznał nawrócenia. Odmienił życie. Pragnął zostać kapucynem, ale z powodu rany w nodze musiał opuścić zakon. Własne cierpienie zaprowadziło go do szpitala św. Jakuba dla nieuleczalnie chorych w Rzymie. Tutaj spełniał najniższe posługi i przygotowywał chętnych do dobrej śmierci. Tu odnalazł swoje powołanie. Jako 32- letni mężczyzna rozpoczął naukę, aby zostać kapłanem. W 1586 r. założył zakon Kleryków Regularnych, aby posługiwał chorym (kamilianie). Był jego przełożonym. Umarł 14 lipca 1614 r. Jest patronem kamilianów, szpitali i chorych, pielęgniarek i pielęgniarzy.
W ikonografii św. Kamil przedstawiany jest w sutannie, na której widnieje czerwony krzyż. Jego atrybutami są: anioł, krzyż, księga, różaniec.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

15 lipca

[Obrazek: 1330444460_249.png]

BONAWENTURA
łac. bona ventura - dobra przyszłość.
Św. Bonawentura, zakonnik, biskup, kardynał, doktor Kościoła. Jan di Fidanza urodził się około 1217 r.
w Bagnoregio koło Viterbo. Ojciec był lekarzem. Jan studiował filozofię w Paryżu. Mając 25 lat wstąpił
do franciszkanów, przyjmując imię zakonne Bonawentura. Następnie skończył studia teologiczne i podjął
wykłady. 2 lutego 1257 r. został generałem zakonu i na tym urzędzie zasłużył sobie na miano drugiego
założyciela franciszkanów. W zakonie mediował pomiędzy frakcją rygorystyczną, a zwolennikami łagodniejszej
reguły. Odbył wizytacje w Anglii, Flandrii, Niemczech, Hiszpanii, we Włoszech. Bonawentura
posiadał umiejętność łączenia życia czynnego, publicznego z bogatym życiem wewnętrznym. Miał
wielkie nabożeństwo do Męki Pańskiej. Papież Grzegorz X mianował go kardynałem, biskupem Albano.
Delegacja papieska z wiadomością o nominacji zastała go przy myciu naczyń kuchennych w klasztorze.
Przygotował sobór w Lyonie. Prowadził negocjacje w sprawie unii Kościoła katolickiego z greckim
Kościołem ortodoksyjnym. Niestety, wkrótce potem została ona zerwana. Umarł 15 lipca 1274 r. podczas
trwania soboru w Lyonie. Był jednym z najwybitniejszych teologów średniowiecza. Pozostawił po sobie
wiele traktatów i dzieł teologicznych. Kanonizowany w 1482 r. przez Sykstusa IV Św. Bonawentura jest
patronem franciszkanów, matek oczekujących potomstwa, dzieci, robotników, teologów.
W ikonografii Święty przedstawiany jest w habicie franciszkańskim z biskupim krzyżem na piersiach;
jako kardynał w cappa magna; jako teolog nad pulpitem. Jego atrybutami są: anioł przynoszący mitrę,
kapelusz kardynalski trzymany przez anioła lub leżący u stóp, księga, krzyż w dłoniach, drzewo Krzyża
Świętego (jest to aluzja do traktatu “Ecce lignum Vitae”), zwój.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

16 lipca

[Obrazek: 1607-szkaplerz_20.jpg]

MARYJA (zob. 1 stycznia)
Matka Boża Szkaplerzna (Matka Boża z Góry Karmel). Święto wprowadzili karmelici. Ich generałowi
zakonu - św. Szymonowi Stockowi (zob. 16 maja) - Maryja miała objawić tę formę pobożności w 1251 r.
Benedykt XII ustanowił to święto dla całego Kościoła (1726).
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

17 lipca

[Obrazek: thumb_page_822007614014.jpg]

JADWIGA
germ. hadu- i -wig - obie części znaczą: walka
Św. Jadwiga, królowa. Urodziła się 18 lutego 1374 r. jako córka Ludwika, króla Węgier i Polski, oraz
Elżbiety Bośniackiej. Po ojcu odziedziczyła tron Polski. W wieku 10 lat została koronowana 16 października
1384 r. Ze względów dynastycznych w wieku 4 lat została zaręczona z Wilhelmem, synem cesarza
Leopolda. Ustalenia te anulowano. Jednak Wilhelm pojawił się w Krakowie, pragnąc poślubić Jadwigę.
Mimo życzliwości i uczucia, jakim darzyła go młodziutka królowa, musiał jednak opuścić Kraków. W
związku z zaistniałą sytuacją polityczną, a także wobec dalekosiężnych planów polskich rozważano możliwość
unii Polski z Litwą. Stała się ona faktem dzięki małżeństwu królowej Jadwigi z Władysławem
Jagiełłą, wielkim księciem Litwy. Ceremonia zaślubin, poprzedzona chrztem Jagiełły (15 lutego), odbyła
się w katedrze królewskiej 18 lutego 1386 r. Jadwiga miała wtedy 12 lat, a Jagiełło 35. Królowa stała się

sprawczynią i uczestniczką chrystianizacji Litwy. Biorąc czynny udział w rządzeniu państwem, prowadziła
głębokie życie religijne. Wojciech Jastrzębiec, arcybiskup gnieźnieński, który przez pewien czas był
kanclerzem królowej, zapisał: “Z doświadczenia wiemy, że spełniała przeróżne uczynki miłosierdzia,
cierpliwości, postów, czuwań oraz innych niezliczonych dzieł pobożnych.” Poprzez akt fundacyjny i testamentalny
zapis na rzecz Akademii Krakowskiej uchodzi za współzałożycielkę Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Zmarła, wkrótce po połogu, 17 lipca 1399 r. w Krakowie. 8 czerwca 1979 r. w katedrze na Wawelu
Jan Paweł II odprawił po raz pierwszy Mszę św. ku czci błogosławionej królowej Jadwigi, wynosząc

ją tym samym na ołtarze. Kanonizował ją w 1997 r.
W ikonografii św. Jadwiga przedstawiana jest w stroju królewskim. Jej atrybutem są buciki
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

18 lipca

[Obrazek: 1405609992.jpg]

SZYMON (zob. 5 stycznia)
Bł. Szymon z Lipnicy, kapłan. Urodził się około 1437 r. w Lipnicy. Studiował na Akademii Krakowskiej,
po czym pod wpływem kazań św. Jana Kapistrana wstąpił do bernardynów. Pełnił wiele funkcji w zakonie,
m. in. był gwardianem w Tarnowie, kaznodzieją w Stradomiu i Krakowie, magistrem nowicjatu. Podróżował
do Akwilei, Pawii, Rzymu oraz do Ziemi Świętej. W zakonie odznaczał się surowością życia,
nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej. Umarł posługując chorym, podczas zarazy
w Krakowie 18 lipca 1482 r. Beatyfikacji w roku 1685 dokonał Innocenty IX. Relikwie bł. Szymona spoczywają
w kościele bernardynów w Krakowie.
W ikonografii bł. Szymon przedstawiany jest jako głoszący kazanie.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

19 lipca
 
[Obrazek: 1907-makryna_1.jpg]
 
MAKRYNA rzym. macer, macra - chudy, długi.
Św. Makryna Młodsza (ok. 327 - 379). Urodziła się w Cezarei Kapadockiej. Po śmierci swego narzeczonego zajęła się wychowywaniem młodszego rodzeństwa. Spośród dziewięciorga rodzeństwa trzech braci zostało świętymi: Bazyli Wielki, Piotr - biskup Sebasty i Grzegorz - biskup Nyssy. Prowadziła z domownikami życie na pół klasztorne. Św. Grzegorz z Nyssy napisał o niej wspomnienie, w którym przekazał modlitwę św. Makryny na łożu śmierci.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

20 lipca

[Obrazek: 2007-czeslaw_1.jpg]

CZESŁAW słow. cze- - cześć, -slaw - sława
Bł. Czesław, kapłan. Urodził się około roku 1180 w Kamieniu Opolskim. Studiował w Paryżu (?). Jako
kapłan wstąpił do dominikanów. Habit otrzymał z rąk św. Dominika. W roku 1222 roku przybył z innymi
współbraćmi do Krakowa. Stąd udał się do Pragi, gdzie założył pierwszy klasztor. W parę lat później został
przeorem we Wrocławiu. W mieście tym przebywał aż do śmierci (1242). Beatyfikowany przez Klemensa
XI w 1713 r. Jest patronem Wrocławia.
W ikonografii przedstawiany z kulą ognistą lub ze słupem ognia nad głową, który według tradycji ukazał
się podczas oblężenia Wrocławia przez Tatarów. Niecodzienne to zjawisko spowodowało ich odwrót.
Atrybutami Błogosławionego są: krzyż misyjny, kielich, otwarta księga Ewangelii, laska pielgrzyma,
lilia, monstrancja, puszka z komunikantami, różaniec.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz



Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości


Silnik forum © MyBB 2002-2019 Polskie tłumaczenie © MyBB PL 2007-2019 Styl © iAndrew 2016-2019 Edit © Axwell 2017-2019