Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Święci Pańscy na każdy dzień
Bardzo dziękuję Waszej Eminencji za przybliżanie nam wszystkim na forum Stolicy Apostolskiej Świętych Pańskich na każdy dzień. To wspaniała inicjatywa przybliżająca mieszkańcom mikronacji te wielkie postaci Kościoła. Bóg zapłać!
Jego Eminencja 
Mikołaj kardynał Dreder SJ
Dziekan Kolegium Kardynalskiego

[Obrazek: 14101934_nicolodreder2.png?w=1100]
[-] 1 użytkownik lubi ten post.
  • Taddeo Piccolomini
Odpowiedz

Naprawdę zacna inicjatywa. I choć złośliwi w jojonacjach złośliwi nazywają działania Eminencji aguryzacją, to w żaden sposób nie mogę się z nimi zgodzić. Sylwetki świętych pokazują losy ludzi, na których możemy się wzorować. Ja poznałem dzięki Eminencji Salzie wielu świętych, o których wcześniej mało wiedziałem. Brawo raz jeszcze!
[-] 1 użytkownik lubi ten post.
  • Taddeo Piccolomini
Odpowiedz

(01.10.2019, 12:41:06)Michelangelo Piccolomini napisał(a): Naprawdę zacna inicjatywa. I choć złośliwi w jojonacjach złośliwi nazywają działania Eminencji aguryzacją, to w żaden sposób nie mogę się z nimi zgodzić. Sylwetki świętych pokazują losy ludzi, na których możemy się wzorować. Ja poznałem dzięki Eminencji Salzie wielu świętych, o których wcześniej mało wiedziałem. Brawo raz jeszcze!

Dokładnie. Sam (jak zapewne i wielu z czytelników forum Rotrii) dzięki tej inicjatywie zgłębiłem losy wielu znakomitych świętych i uważam, że jeśli Kościół Rotryjski ma być zaangażowany w ewangelizację to właśnie przybliżanie sylwetek świętych i błogosławionych to najlepsze rozwiązanie. Bez żadnych zbędnych kontrowersji.
Jego Eminencja 
Mikołaj kardynał Dreder SJ
Dziekan Kolegium Kardynalskiego

[Obrazek: 14101934_nicolodreder2.png?w=1100]
Odpowiedz

Bóg zapłać za dobre słowo

2 października

[Obrazek: 180px-Chevrier2.jpg]

ANTONI (zob. 17 stycznia)
Bł. Antoni Chevrier, wyznawca (+ 1879). Jałmużnik oraz organizator przystani dla ubogich i dzieci.
Kongresy Eucharystyczne zawdzięczają mu swe powstanie. Jan Paweł II beatyfikował go w 1986 r.
Aniołów Stróżów;
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

4 października

[Obrazek: web-saint-oct-04-francis-of-assisi-publi...310&crop=1]

FRANCISZEK (zob. 24 stycznia)
Św. Franciszek z Asyżu, diakon. Jan Bemardone urodził się w Asyżu 1182 r. Był synem zamożnego kupca
Piotra i Joanny Pica. Ojciec po powrocie z Francji do imienia syna Jan dodał Franciszek (Francuzik).
Jako młody człowiek Franciszek odznaczał się wrażliwością, lubił poezję, muzykę. Ubierał się dość ekstrawagancko.
Był to czas jego beztroskiego życia. Podczas zbrojnego konfliktu między Asyżem a Perugią
wziął udział w walce i dostał się do niewoli. Prawie roczny pobyt w więzieniu poważnie nadwerężył jego
zdrowie. Po powrocie do domu ciężko zachorował. Wówczas powziął zamiar zmiany żyda. Nie był on
jednak trwały. W roku 1205 uzyskał ostrogi rycerskie i udał się na wojnę, prowadzoną między Fryderykiem
II a papieżem. W Spoletto miał sen, w którym usłyszał wezwanie Boga. Powrócił do Asyżu. Podjął
modlitwę, umartwienia i posługę ubogim. Pewnego dnia w kościele św. Damazego usłyszał głos:
“Franciszku, napraw mój Kościół.” Wezwanie zrozumiał dosłownie, więc zabrał się do odbudowy zrujnowanej
świątyni. Aby uzyskać potrzebne fundusze, wyniósł z domu kawał sukna. Ojciec zareagował na
to wydziedziczeniem syna. Pragnąc nadać temu charakter urzędowy, dokonał tego wobec biskupa. Na
placu publicznym, pośród zgromadzonego tłumu przechodniów i gapiów, rozegrała się dramatyczna scena
między ojcem a synem. Po decyzji ojca o wydziedziczeniu Franciszek zdjął z siebie ubranie, które
kiedyś od niego dostał, i nagi złożył mu je u stóp mówiąc: “Kiedy wyrzekł się mnie ziemski ojciec, mam
prawo Ciebie, Boże, odtąd wyłącznie nazywać Ojcem.” Po tym wydarzeniu Franciszek zajął się odnową
zniszczonych wiekiem kościołów. 24 lutego 1208 r. podczas czytania Ewangelii o rozesłaniu uczniów
uderzyły go słowa: “Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski” (Mt 10,10).
Odnalazł swoją drogę życia. Zrozumiał, że chodziło o budowę trudniejszą - odnowę Kościoła targanego
wewnętrznymi niepokojami i herezjami. Założył zakon Braci Mniejszych, franciszkanów (1209), którzy
oddawali się wędrownemu kaznodziejstwu. Później z pomocą św. Klary założył drugi zakon - żeński,
klaryski (1211). Wreszcie dla świeckich założył tzw. trzeci zakon (1221). Uczestniczył w Soborze Lateraneńskim
IV Z myślą o ewangelizacji pogan wybrał się na Wschód. W Egipcie dotarł do sułtana Melekael-
Kamela, który wystawił mu glejt, dzięki któremu odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Na Boże Narodzenie
1223 r., podczas jednej ze swoich misyjnych wędrówek, w Greccio zainscenizował religijny mimodram.
W żłobie, przy którym stał ł i osioł, położył małe dziecko na sianie. Po czym odczytał fragment
Ewangelii o narodzeniu Pana Jezusa i wygłosił homilię. Inscenizacją owego “żywego obrazu" nadał
początek “żłobkom", “jasełkom”, teatrowi nowożytnemu w Europie. W ostatnich latach życia usunął się
do Alvemii. Tam podczas czterdziestodniowego postu - 14 września 1224 r. - otrzymał stygmaty Męki
Pańskiej. Aprobował świat i stworzenie, obdarzony był niewiarygodnym osobistym wdziękiem. Dzięki
niemu świat ujrzał ludzi z kart Ewangelii: prostych, odważnych, pogodnych. Wywarł olbrzymi wpływ na
życie duchowe i artystyczne średniowiecza. Kiedy umierał w Asyżu 3 października 1226 r., kazał zwlec z
siebie odzienie i położyć na ziemi. Rozkrzyżował przebite stygmatami ręce. Z psalmem 141 na ustach
odszedł. Miał 45 lat. W dwa lata później kanonizował go Grzegorz IX. Najpopularniejszym tekstem św.
Franciszka jest “Pieśń słoneczna”. Pozostawił po sobie pisma: “Napomnienia”, listy, teksty poetyckie,
modlitewne. Św. Franciszek jest patronem zakonów, m. in.: albertynów, franciszkanów, kapucynów,
franciszkanów konwentualnych, bernardynek, kapucynek, klarysek, koletanek; tercjarzy; Włoch, Asyżu,
Bazylei; Akcji Katolickiej; aktorów, ekologów, niewidomych, pokoju, robotników, tapicerów, ubogich,
więźniów.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

5 października

[Obrazek: fau0.jpg]

FAUSTYNA
łac. faustus - błogi, szczęśliwy.
Bł. Faustyna Kowalska, zakonnica. Helena Kowalska urodziła się 25 września 1905 r. w Głogowcu niedaleko
Łodzi. Pochodziła z wiejskiej ubogiej rodziny Mając 16 lat pracowała jako służąca. W cztery lata
źniej została przyjęta do klasztoru sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie. Nadano jej imię Faustyna.
Wykonywała prace służebne w ogrodzie, w kuchni, w piekarni, na furcie. Miała jedno pragnienie:
uświęcić się wśród pracy i cierpienia. Posiadając zaledwie elementarne wykształcenie sięgnęła szczytów
nieba. Była obdarzona darem modlitwy kontemplacyjnej. Na polecenie spowiednika spisała swe mistyczne
przeżycia w “Dzienniczku”, który stanowi perłę duchowości chrześcijańskiej. Ogłosiła na nowo ludziom
wielkie ewangeliczne przesłanie o Miłosierdziu Boga. Na podstawie objawień poleciła namalować
obraz Zbawiciela z podpisem “Jezu, ufam Tobie”. Zmarła 5 października 1938 r. w Krakowie - Łagiewnikach.
Beatyfikowana przez Jana Pawła II w 1993 r.
W ikonografii bł. Faustyna przedstawiana jest w czarnym habicie, stroju swego zgromadzenia.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

6 października

[Obrazek: 0610-brunon_1.jpg]

BRUNON (zob. 12 lipca)
Św. Brunon Kartuz, opat. Urodził się w Kolonii około 1030 r. Kształcił się w Kolonii i Reims, po czym
prowadził szkolę katedralną. W 1055 r. otrzymał kanonię. Następnie przyjął święcenia kapłańskie. Arcybiskup
Manasses I mianował go swoim kanclerzem. Kiedy Brunon wystąpił przeciw niemu z powodu
symonii, stracił urząd, majątek i musiał opuścić miasto. Wrócił do Reims w 1080 r., gdzie zaproponowano
mu biskupstwo. Jednak nie przyjął tej godności. W 1084 r. pod Grenoble, w okolicy gór Chartreuse,
założył z sześciu towarzyszami osadę eremicką, zwaną Wielką Kartuzją, która stała się kolebką nowego
zakonu - kartuzów. W 1090 r. został wezwany do Rzymu przez swojego dawnego ucznia - papieża Urbana
II - na doradcę. Dwa lata później, otrzymawszy zgodę papieża na opuszczenie Rzymu, udał się do nowej
pustelni. Założył ją w La Torre. W pobliskim zaś San Stefano in Bosco stworzył filię. Tam zmarł w
1101 r. Nie był oficjalnie kanonizowany Jego kult potwierdził oficjalnie Grzegorz XV (1623). Jest patronem
kartuzów.
W ikonografii św. Brunon przedstawiany jest w białym habicie kartuzów. Jego atrybutami są: gałązka
oliwna, globus, krzyż, mitra i pastorał u stóp, palec przy ustach, czaszka.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz

7 października

[Obrazek: 0710-justyna_1.gif]

SERGIUSZ
łac. pochodzący z rzymskiego rodu Sergia i BAKCHUS gr. imię boga, sił natury, plonów, wina.
Św. Sergiusz i św. Bakchus, męczennicy (+ III/IV w.). Najbardziej popularni święci starożytnego
Wschodu. Nie zachowały się o nich bliższe informacje. Starożytna “Passio” prezentowała ich jako oficerów
cesarskich wojsk pogranicznych stacjonujących nad Eufratem. Za swe przekonania religijne zostali
uwięzieni i poddani torturom. Ponieśli śmierć w czasach Maksymiliana lub Maksyma Dyzmy.
“Martyrologium rzymskie” podaje lakoniczną notę: “Bakchusa tak długo chłostano żelaznymi knutami,
aż poraniony na całym ciele wyzionął ducha, wyznając nieustannie Jezusa Chrystusa. Sergiuszowi zaś
włożono na nogi buty nabite wewnątrz gwoździami. A ponieważ niezłomnie trwał w swojej wierze,
ścięto go mieczem.” Odzwierciedleniem rozpowszechnionego kultu Świętych są liczne kościoły Wschodu,
powstałe już w V wieku, oraz bogata ikonografia ruska.
W ikonografii Święci męczennicy przedstawiani są z insygniami oficerskimi. Ich atrybutem jest krzyż,
korona i palma męczeńska.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
[-] 1 użytkownik lubi ten post.
  • Taddeo Piccolomini
Odpowiedz

8 października

[Obrazek: web3-ludwik-bertrand-louis.jpg?quality=1...310&crop=1]

LUDWIK (zob. 15 marca)
Św. Ludwik Bertrand, kapłan. Urodził się w 1526 r. w Walencji. Pragnął pójść za Chrystusem. Wobec
sprzeciwu ojca uciekł z domu. Wstąpił do dominikanów. Kiedy składał śluby zakonne, miał 19 lat. Kapłaństwo
przyjął w 1547 r. Jego życie zakonne ożywiało pragnienie pracy misyjnej. 14 lutego 1562 r.
wyruszył okrętem do Ameryki Południowej. Dotarł do Kolumbii. Tam pieszo przemierzał ogromne obszary,
głosząc Ewangelię. Był opiekunem i obrońcą Indian. Zyskał przydomek “apostoła Indian”. Niezmierne
trudy misyjne, surowe warunki życia wyniszczyły o. Ludwika. Musiał wracać do Walencji. Tutaj
podjął pracę przede wszystkim w konfesjonale. Był spowiednikiem m. in. św. Teresy z Avili. Zmarł 9
października 1581 r. Beatyfikował go Paweł V (1608), kanonizował Klemens X (1671).
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
[-] 2 użytkowników lubi ten post.
  • Maurycy Orański, Taddeo Piccolomini
Odpowiedz

9 października

[Obrazek: 0910-wincenty_1.jpg]

WINCENTY (zob. 22 stycznia)
Bł. Wincenty Kadłubek, biskup, zakonnik (1160 - 1223). Urodził się w Karwowie pod Opatowem. Pochodził
z rodu Porajów herbu Róża. Studiował w Paryżu i Bolonii. Przyjął święcenia jako kapłan diecezji
krakowskiej. Mając 34 lata objął prepozyturę w kolegiacie sandomierskiej. W roku 1203 został biskupem
w Krakowie. Brał udział w obradach Soboru Lateraneńskiego IV. Po kilkunastu latach rządów zrzekł się
biskupstwa i przywdział habit cystersów w Jędrzejowie. Tam zmarł. Jako pierwszy Polak opisał dzieje
narodu w “Kronice polskiej”. Beatyfikował go Klemens XIII w 1764 roku. Jest patronem archidiecezji
warmińskiej oraz diecezji kieleckiej, sandomierskiej.
W ikonografii bł. Wincenty przedstawiany jest w stroju biskupim. Jego atrybutami są pastorał oraz infuła
u stóp.
Jego Eminencja
Andream kardynał von Salza

Kardynał diakon Kościoła Świętego Jana Chrzciciela
Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

[Obrazek: 2U78e.png]
Odpowiedz



Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości


Silnik forum © MyBB 2002-2019 Polskie tłumaczenie © MyBB PL 2007-2019 Styl © iAndrew 2016-2019 Edit © Axwell 2017-2019