Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
[IL] MP: MAGNUS ILLE, QUI IN DIVITIIS PAUPER ES
#1
Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]


WYROK

KONGREGACJI ŚWIĘTEJ I POWSZECHNEJ INKWIZYCJI



Apostolskie Miasto Rotria 

20 czerwca 2019 AD.


[Obrazek: 2UzDj.png]


PREFEKT KONGREGACJI
ŚWIĘTEJ I POWSZECHNEJ INKWIZYCJI


po rozpoznaniu  na rozprawie w dniu 20 czerwca 2019 r. wniosku Alberta kardynała Orańskiego o zbadanie prawomocności motu propio Mag­nus il­le, qui in di­vitiis pauper est Patriarchy Piusa Leona I w kontekście III rozdziału Adhortacji Posoborowej Beati pauperes spiritu


o r z e k a:


I. motu proprio Mag­nus il­le, qui in di­vitiis pauper est Patriarchy Piusa Leona I uzyska moc prawną dopiero z chwilą przeprowadzenia uroczystej Kreacji Patrona Kościoła
;

II. Kreacja Patrona Kościoła nie może zostać przeprowadzona dopóty, dopóki nie zostanie wydany akt prawny ustalający jej przebieg z uwzględnieniem konieczności akceptacji nadania tytułu przez Synod Biskupów na podstawie delegacji wyrażonej w rozdziale III Adhortacji Posoborowej Beati pauperes spiritu.


U Z A S A D N I E N I E


Zgodnie z rozdziałem III Adhortacji Posoborowej Beati pauperes spiritu nadanie tytułu Patrona Kościoła musi zostać poprzedzone określoną w szczegółowym dokumencie procedurą, tak aby nie doprowadzić do nadużywania tej godności. Dodatkowo nadanie ww. tytułu musi zostać zaakceptowane przez Synod Biskupów. Do tej pory nie został wydany akt prawny, który określałby przebieg owej procedury. Dopóki tak się nie stanie, nie jest więc możliwe nadawanie tytułu Patrona Kościoła. Motu Proprio Piusa Leona I nie posiada obecnie mocy prawnej. Zyska ją ono dopiero wtedy, gdy - zgodnie z zapisem jego paragrafu 5 - zostanie przeprowadzona Kreacja Patrona Kościoła. Biorąc pod uwagę przepisy rozdziału III ww. Adhortacji, Kreacja ta może zostać dokonana dopiero, gdy zostanie wydany dokument określający jej przebieg, uwzględniający uprzednią akceptację nadania tytułu ze strony Synodu Biskupów. W innym przypadku będzie ona niezgodna z wolą Ojców Soborowych. 


Zważywszy na przedstawione wyżej uzasadnienie, Wielki Inkwizytor orzekł jak w sentencji.


/-/ Michelangelo biskup Piccolomini SJ
Prefekt Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji
Odpowiedz

#2
Cytat:
[Obrazek: vrx5kn.png]

Wasza Świątobliwość,
Wasza Ekscelencjo Wielki Inkwizytorze,
Drodzy Bracia i Siostry w Chrystusie!


Jestem – zaprawdę – mocno zdumiony tym oraz poirytowany tym, co rozegrało się na naszych oczach, a w czym swój udział mieli Eminencja Orański wraz z Ekscelencją Prefektem. Bowiem wydaje mi się kuriozalne, aby ktokolwiek mógł poddać w wątpliwość decyzję Patriarchy.


1. Wyjść należy od teorii władzy, która harmonijnie wypływa z obowiązujących w naszej wspólnocie aktów prawnych. Jak stanowi Kodeks Prawa Kanonicznego Piusa V Patriarcha to najwyższy podmiot władzy w Kościele – jego zwierzchność cechuje się tym, że jest najwyższa, pełna, bezpośrednia, zwyczajna, powszechna, a także wykonywana w sposób nieskrępowany (por. kan. 44 CIC). Kluczem jest tutaj przymiot zwyczajności władzy, bowiem podkreśla on złączenie jej z urzędem. Drugim podmiotem, który ex Divina instututione posiada władzę zwyczajną (ograniczoną do zarządu nad diecezją) jest biskup (por. kan. 76 § 1 CIC). Pozostałe urzędy czerpią swoje kompetencje tylko ze źródła, którym jest urząd Patriarchy (wobec Kościoła powszechnego) i biskupa diecezjalnego (względem jego Kościoła partykularnego), dlatego mają co najwyżej władzę delegowaną vel zastępczą.


2. W Kościele nie występuje klasyczny Monteskiuszowski podział władzy – bowiem wskazane powyżej podmioty łączą wszystkie trzy władze w swoich rękach (por. ust. 6 konstytucji apostolskiej Patrimonium Sancti Pauli i kan. 78 § 2 CIC). Owszem – podmioty te – na mocy określonych przepisów mają prawo cedować pewne prerogatywy, ale zawsze podmioty obdarzone władzą będą ją wykonywać na mocy urzędu delegującego i jego autorytetem. Dlatego kuriozalne jest, że trybunał, który funkcjonuje na podstawie potestas vicaria Biskupa Rotrii znacząco przekracza swoje kompetencje, orzekając wstrzymanie wykonalności motu proprio Piusa Leona I. Decyzje Patriarchy, który jest najwyższym sędzią nie podlegają niczyjej ocenie (podobnie trybunały diecezjalne nie byłyby kompetentny do sądzenia biskupa, który pozostaje źródłem oraz summus iudex w swojej diecezji).


3. Ponadto – w mojej opinii – Patriarcha nie podlega prawu, które jest pochodzenia czysto kościelnego, ponieważ odpowiada tylko Bogiem i historią (ust. 7 konst. ap. Patrimonium…) i jako najwyższy podmiot sam stanowi ustawy. Każda władza w Kościele Powszechnym pochodzi od Patriarchy i dlatego nie jest on ograniczoną żadną formą prawną pochodzenia pozytywnego. Jeśli prawo (promulgowane nota bene przez Patriarchę) oddaje pewne kompetencje innym podmiotom czy gremiom nie oznacza to, że sam Patriarcha nie może indywidualnie ich wykonać (nie ma tutaj mowy o przekazaniu kompetencji wraz z ich wyłączeniem).


4. Ostatnia kwestia, którą chciałbym poruszyć jest to, że ostatecznie jeszcze istnieje instytucja dyspensy – o czym trybunał raczy zapomnieć, a którą Pius Leon I mógł de facto sobie udzielić (por. kan. 5), ponieważ nie ulega wątpliwości, że procedura ustanawiania Patrona Kościoła to lex mere ecclesiasticae.


5. Podsumowując chciałbym prosić Waszą Świątobliwość o rozważenie tej sprawy w sumieniu i skorygowania oczywistej nieważności orzeczenia Wielkiego Inkwizytora. Apeluję również o nieprzenoszenie świeckich modeli władzy na rzeczywistość Kościoła.


(-) biskup Pio Maria Facibeni,
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej

[Obrazek: 1zvab7s.jpg]
Jego Ekscelencja Pio Maria Cesare markiz de Medici
Doktor Nauk Teologicznych
Książę Ferrary
Markiz Monte Cassino
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Sekretarz Osobisty Ojca Świętego

[Obrazek: 2WUAj.png]
Odpowiedz

#3
Wasze Ekscelencje,

obu Księżom Biskupom dziękujemy za bardzo skrupulatne podejście do prawa i ogromną, wartą szczególnej pochwały drobiazgowość. 
Nie chcąc w żaden sposób podważać kompetencji Ekscelencji Wielkiego Inkwizytora, jak również zignorować uwag Ekscelencji Sekretarza Stanu, prosimy cierpliwie poczekać na naszą decyzję w rzeczonej sprawie, którą podejmiemy po głębokim namyśle i przestudiowaniu specjalistycznych ksiąg z naszej biblioteki oraz po zasięgnięciu rad uczonych prawników.

Z apostolskim błogosławieństwem,
+ Clemens PP. IV 
Sanctitas Sua
Summus Pontifex Ecclessiae Universalis,
Servus Servorum Dei, 
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc.
Clemens IV
[Obrazek: leon%20iii.png]
Odpowiedz

#4
Wasze Ekscelencje,

po kilku dniach namysłu gotowi jesteśmy odnieść się do sporu, który między Waszymi Ekscelencjami zaistniał. Wpierw, zarówno Księdzu Arcybiskupowi jak i Księdzu Biskupowi dziękujemy z całego serca za tak drobiazgowe i skrupulatne podejście do rotryjskiego prawa. 
Cieszy nas, że prawo jest traktowane w Kościele Świętym jako wielka wartość. 
Po rozważeniu rzeczonej sprawy, postanawiamy, aby uznać moc motu proprio Mag­nus il­le, qui in di­vitiis pauper est Umiłowanego Poprzednika naszego Piusa Leona I. Ponadto zapewniamy, że Pius III zostanie kreowany na Patrona Kościoła zgodnie z rytuałem, gdy tylko zostanie on wprowadzony. W związku z powyższym prosimy Jego Ekscelencję Wielkiego Inkwizytora, aby unieważnił omawiane orzeczenie. 

Z apostolskim błogosławieństwem,
[Obrazek: 2UVzn.png]
Sanctitas Sua
Summus Pontifex Ecclessiae Universalis,
Servus Servorum Dei, 
Patriarcha et Episcopus Rotriae etc. etc.
Clemens IV
[Obrazek: leon%20iii.png]
Odpowiedz

#5
Cytat:
[Obrazek: 2UWKo.png]

Wolą Jego Świątobliwości Klemensa IV z dnia 28 czerwca 2019 r. powyższe orzeczenie nie obowiązuje.


(-) Michelangelo arcybiskup Piccolomini SJ
Prefekt Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji

Odpowiedz

#6
Wasza Świątobliwość,
Wasze Ekscelencje,


chcąc w pełni zrozumieć to co właśnie się wydarzyło, jako wnioskodawca niniejszego postępowania, chciałbym prosić o rozwianie moich wątpliwości. Zakładając, iż najważniejszym aktem w prawie kościelnym i świeckim jest konstytucja apostolska Patrimonium Sancti Pauli, co było kluczem do rozumowania Ekscelencji Facibeniego, czy nie oznacza to przypadkiem, że Sobór jest instytucją de facto zbędną, a jego postanowienia nie mają mocy prawnej? Skoro bowiem Sobór uchwalił konieczność uzyskania akceptacji Synodu Biskupiego dla nadania tytułu Patrona lub Ojca Kościoła, a te postanowienia Soboru zatwierdził mocą swojego urzędu Patriarcha Rotrii, nakładając tym samym prawne ograniczenia na swoją władzę, a nie zawierając w tym zaleceniu możliwości jego ominięcia, niejako celowo zakładając konieczność postępowania według takiej procedury, to czy jej omijanie nie jest łamaniem prawa? A jeśli legalne jest takie ominięcie, działając jawnie przeciwko postanowieniom Ojców Soborowych, to po co w ogóle zwoływać Sobory i publikować po nich adhortacje, jeśli i tak pełnię władzy w sposób dowolny sprawować może Patriarcha według własnego uznania? Konkludując, czy w tym przypadku adhortacja Ojców Soborowych nie ma przypadkiem jednak pierwszeństwa nad CA Patrimonium Sancti Pauli? Jeśli odpowiedź będzie przecząca, znaczy to, że równie dobrze w tej chwili Ojciec Święty uchwalić może co zechce? Na przykład zmianę Rytuału Laterańskiego, pomimo że jego formuła zakłada konieczność odbycia Soboru w celu jego zmiany? Albo też zmianę długości pontyfikatu?

W tym miejscu pojawiła się kolejna moja wątpliwość. Jeśli tak jak postuluje Ekscelencja Facibeni CA Patrimonium... jest najważniejsza, znaczy to że skrócenie długości pontyfikatu patriarchy na mocy postanowień Soboru było nieprawomocne (wspomniana konstytucja mówi o półrocznym pontyfikacie). A jeśli tak, to ostatnie konklawe nie powinno się odbyć, bo przez kolejne dwa miesiące trwa jeszcze pontyfikat Piusa Leona.

Przyznam, że to co wydarzyło się w tej sali troszkę pogmatwało moje rozumienie przepisów prawa rotryjskiego, stąd też prosiłbym o rzeczowe wyjaśnienie przedstawionych wątpliwości, które będąc efektem, czy też rozwinięciem myśli, jakie w tej sali ukonstytuowano, stawiają pod znakiem zapytania wiele żywotnych dla funkcjonowania Patrymonium kwestii.

Semper fidelis,
A. Orański
[Obrazek: 2JWBC.png]
Odpowiedz

#7
Cytat:
[Obrazek: vrx5kn.png]

Wasza Eminencjo,

stało się jedynie to, co stać się musiało, a co wynika z natury prawa kościelnego. Na wstępie muszę zauważyć, że (niestety) rozumowanie Waszej Eminencji jest całkowicie błędne, ponieważ zostało oparte na chybionym założeniu – bowiem wszelkie analogie pomiędzy prawem świeckim a kanonicznym w kwestii genezy czy źródła władzy są niedozwolone.
Zacznijmy od tego, że sobór powszechny jest instytucją prawną, która nie ma zwierzchności nad Patriarchą. To on zwołuje sobór, prowadzi obrady, a przede wszystkim swoim autorytetem promulguje dokumenty końcowe. Czy Patriarcha może ograniczyć swoją władzę? Otóż nie, gdyż jest jedynym źródłem władzy w całym Kościele Rotryjskim i to z jego urzędu swoje kompetencje czerpią pozostałe organy. Delegowanie komuś jakiejś władzy przez Patriarchę nigdy nie wyłącza jego kompetencji.
Gdybyśmy przyjęli, że adhortacja soborowa jest aktem wyższej rangi niż bulla to expressis verbis uznalibyśmy koncyliaryzm, czyli wyższość soboru nad Patriarchą, a do tego potrzebna byłaby zmiana fundamentów prawnych – chociażby Kodeksu Prawa Kanonicznego wzorowanym na Kodeksie Jana Pawła II, a obowiązującym w Kościele katolickim, który koncyliaryzm odrzucił.
Idąc tokiem rozumowania, który wynika z rozumienia eklezjalnego to Patriarcha mógłby sam dokonać zmiany Rytuału czy też zmienić długość pontyfikatu. Warto posłużyć się tutaj przykładem papieża Pawła VI, który do uchwalonej konstytucji dogmatycznej Lumen gentium załączył wstępną notę wyjaśniającą. Dokument ten zdefiniował, a przez to całkowicie zmienił rozumienie kluczowych terminów w LG.
Co do skrócenia długości pontyfikatu i kolizji aktów. Prawo kanoniczne przyjmuje rzymską zasadę lex posterior derogat legi priori, więc po prostu nowa regulacja unieważniła wcześniejszą.


(-) Cum debita reverentia,
Jego Ekscelencja Pio Maria markiz Facibeni,
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej

[Obrazek: 1zvab7s.jpg]
Jego Ekscelencja Pio Maria Cesare markiz de Medici
Doktor Nauk Teologicznych
Książę Ferrary
Markiz Monte Cassino
Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej
Sekretarz Osobisty Ojca Świętego

[Obrazek: 2WUAj.png]
Odpowiedz



Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości


Silnik forum © MyBB 2002-2019 Polskie tłumaczenie © MyBB PL 2007-2019 Styl © iAndrew 2016-2019 Edit © Axwell 2017-2019