Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
[IL] Dictatus Patriarchae
#1
Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]


P O S T A N O W I E N I E 

o wszczęciu postępowania inkwizycyjnego ws. dokonania powszechnie obowiązującej interpretacji przepisów Artykułu XVIII oraz Artykułu XIX Dictatus Patriarchae Piusa VI z XII II MMXVIII A.D.

z dn. 12 lipca 2019 r.


[Obrazek: 2UWKp.png]


WIELKI INKWIZYTOR


na podst. kan. 67 § 1 w zw. z kan. 65 § 1,  5 CA. Mater Nostra Ecclesia: Codex Iuris Canonici


p o s t a n a w i a

I. Wszcząć postępowanie inkwizycyjne mające na celu dokonanie powszechnie obowiązującej interpretacji przepisów Artykułu XVIII oraz Artykułu XIX Dictatus Patriarchae Piusa VI z 12 lutego 2018 r.
;
II. Wezwać przed Trybunał Świętej i Powszechnej Inkwizycji Jego Eminencję Alberta kardynała Orańskiego celem złożenia zeznań jako Świadka w sprawie;
III. Zobowiązać wspomnianego powyżej Świadka
 do możliwie najszybszego stawiennictwa, celem przeprowadzenia właściwego postępowania inkwizycyjnego.
IV. Rozpoznać sprawę, nie wyłączając jej jawności.




U Z A S A D N I E N I E


Zadaniem Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji jest sprawowanie władzy sądowniczej na terytorium Państwa Kościelnego Rotria m.in. przez dokonywanie wiążącej wykładni przepisów prawa kanonicznego i powszechnego w zgodzie z moralnością oraz doktryną Kościoła. Na wniosek Jego Eminencji kardynała Mikołaja Dredera złożony 10 lipca 2019 r. postanawia dokonać tej czynności w stosunku do ww. przepisów Dictatus Patriarchae. Jednocześnie wzywa celem złożenia zeznań Jego Eminencję kardynała Alberta Orańskiego, który jako Patriarcha Pius VI napisał ww. akt prawny. Jego zeznania ułatwią odczytanie intencji prawodawcy w tym zakresie.


P O U C Z E N I E


Litera A. Trybunał Inkwizycyjny rozpozna sprawę w możliwie najszybszym terminie, po przeprowadzeniu dowodów z zeznań Stron wezwanych niniejszym postanowieniem, a także po zapoznaniu się ze stanem faktycznym. 

Litera B. Trybunał Inkwizycyjny rozpozna sprawę z udziałem Stron, wezwanych podłóg powyższego przepisu. 

Litera C. Trybunał Inkwizycyjny zobowiązuje Strony, by zgłaszając swoje uczestnictwo w postępowaniu, z należytą starannością i niczego nie ukrywając - przedstawiły jednocześnie wyczerpujący opis zdarzeń mających miejsce w ostatnich dniach pomiędzy oskarżonym a oskarżycielami. Tak złożony opis stanowić będzie stanowisko Stron w postępowaniu. Uchybienie wskazanym przez Trybunał terminom może skutkować nieuwzględnieniem stanowiska w postępowaniu. 

Litera D. Trybunał Inkwizycyjny zobowiązuje Strony, aby wraz z potwierdzeniem obecności połączonym z prezentacją stanowiska Strony w postępowaniu - złożyły wszelką wymaganą dokumentację i materiał dowodowy, mogące przyczynić się do sprawiedliwego rozwiązania sprawy.

Litera E. Trybunał Inkwizycyjny poucza, że każdej ze Stron ujętych niniejszym postanowieniem przysługuje możliwość jednokrotnego wystąpienia przed Trybunałem. Wówczas winna nastąpić prezentacja stanu faktycznego i materiału dowodowego, zgromadzonego przez stronę. Chęć ponownego wypowiedzenia się w sprawie wymaga każdorazowej zgody Trybuna Patriarszego, przewodniczącego sprawie. 

Litera F. Trybunał Inkwizycyjny zastrzega, że każdy, kogo expressis verbis nie wezwano przed Trybunał, zająć stanowisko może w postępowaniu jedynie za każdorazowo udzieloną zgodą Wielkiego Inkwizytora.

Litera G. Gwardia Apostolska, obecna podczas posiedzenia Trybunału, czuwać będzie nad bezpieczeństwem i poprawnym przebiegiem postępowania.

Litera H. A kto by działalność Świętego Oficjum utrudniał lub uniemożliwiał, chociażby nieskutecznie albo w zamiarze, naruszając właściwe obyczaje lub prawa, szczególnie Kodeks Prawa Kanonicznego, spotka go surowa kara.

abp dr net. prof. UR Michelangelo książę Piccolomini SJ
Wielki Inkwizytor

[Obrazek: 2Vpjz.png]


Odpowiedz

#2
Wasza Ekacelencjo,
Wielki Inkwizytorze,

Stawiam się na wezwanie Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji.

A. Orański
[Obrazek: 2JWBC.png]
Odpowiedz

#3
Dziękuję. Chciałbym oczywiście zapytać, z jaką intencją wydał Eminencja ten akt prawny jako Patriarcha Pius VI? Co było przyczyną takiej regulacji prawnej? Co chciał Eminencja Dictatusem zmienić?
Odpowiedz

#4
Wasza Ekscelencjo,

Wydanie Dictatus Patriarchae miało miejsce na początku drugiego pontyfikatu Patriarchy Piusa VI. Wydźwięk tego dokumentu, wzorowanego przecież na realnym odpowiedniku, sugeruje w mojej opinii przede wszystkim: świętość i nienaruszalność Kościoła, a także wyższość władzy duchownej/kościelnej nad świecką. Jego publikacja miała na celu nakreślenie kierunku pontyfikatu, założeń, celów i dążeń, które ów pontyfikat miał zrealizować, a więc: podniesienie rangi i prestiżu Kościoła, umocnienie autorytetu Patriarchy i przedstawienie filozofii sprawowania władzy w hierarchii. Sprawą drugorzędną jest na ile ten dokument się do tego przyczynił i w jakim stopniu udało się założenie pierwotne zrealizować. Sam zaś dokument był w większym stopniu skierowany na zewnątrz Kościoła, niż dla niego samego. Służył pokazaniu osobom pozostającym poza wspólnotą wierzącą czym jest Kościół Rotryjski i jak funkcjonuje. Jego funkcja miała być w założeniu bardziej klimatyczna, niż faktycznie prawodawcza. Tak jak paradę wojsk organizuje się w celu pokazania atutów wojskowych danego kraju, jego siły i potęgi, tak Dictatus Patriarchae miało służyć pokazaniu majestatu i chwały Kościoła i Patriarchy.

Ufam, iż na pytania Waszej Ekscelencji odpowiedziałem w stopniu satysfakcjonującym. W razie dalszych wątpliwości pozostaję do dyspozycji kongregacji.

Z rewerencją,
A. Orański
[Obrazek: 2JWBC.png]
Odpowiedz

#5
Dziękuję Waszej Eminencji za szybkie przybycie do Pałacu Laterańskiego oraz wyczerpującą wypowiedź przed Trybunałem.

Dziś w nocy będę analizował akty prawne, a orzeczenie wydam jutro po południu.
Odpowiedz

#6
Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]

WYROK

KONGREGACJI ŚWIĘTEJ I POWSZECHNEJ INKWIZYCJI


Apostolskie Miasto Rotria 
21 lipca 2019 AD.

[Obrazek: 2UWKp.png]

PREFEKT KONGREGACJI
ŚWIĘTEJ I POWSZECHNEJ INKWIZYCJI


po rozpoznaniu, z udziałem Świadka, na rozprawie w dniu 21 lipca 2019 r. z wniosku Mikołaja kardynała Dredera, w trybie dokonania powszechnie obowiązującej interpretacji przepisów Artykułu XVIII i Artykułu XIX Dictatus Patriarchae Piusa VI z 12 lutego 2018 r.

o r z e k a:



I. pełnię władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej w Państwie Kościelnym Rotria i w Kościele Rotryjskim posiada Patriarcha, który za swoje czyny odpowiada wyłącznie przed Bogiem i historią;

II. decyzje Patriarchy mogą podlegać ocenie, a także krytyce przez wiernych duchownych i świeckich, bo uprawnienie to powinno przysługiwać w granicach prawa każdemu, lecz przed żadnym człowiekiem nie może Biskup Powszechny za swoje czyny odpowiadać; a postanowienia Jego zmienić może wyłącznie Następca, zgodnie z powszechnie obowiązującą w prawoznawstwie zasadą lex posterior derogat legi prori.

U Z A S A D N I E N I E



Zgodzić się należy ze słowami Jego Eminencji Alberta kardynała Orańskiego, który jako Pius VI na początku swojej drugiej kadencji wydał Dictatus Patriarchae jako dokument oddziałujący na zewnątrz, na linii władza kościelna-władza świecka. Nie można jednak zaprzeczyć, że umacnia on rolę Patriarchy również i wewnątrz Państwa Kościelnego oraz Kościoła Rotryjskiego. Należy go jednak w tym kontekście odczytywać z uwzględnieniem innych aktów prawnych, regulujących pozycję Jego Świątobliwości, w tym przede wszystkim Konstytucji Apostolskiej Patrimonium Sancti Pauli Piusa VI z 9 stycznia 2018 r., zwanej dalej PSP, która stanowi de lege lata swoisty kamień węgielny - fundament Państwa i Kościoła, bulli Aleksandra IV z 13 stycznia 2016 r. Sacerdotes Domini, zwanej dalej SD, Kodeksu Prawa Kanonicznego z 30 stycznia 2016 r., zwanego dalej CIC oraz bulli Piusa VI Dominus et iudex z 23 marca 2018 r., zwanej dalej DI.

I tak, zgodnie z artykułem 7 PSP Biskup Powszechny jest suwerenem Państwa Kościelnego oraz zwierzchnikiem Kościoła Rotryjskiego (kan. 45 § 1 CIC również wskazuje, że Biskup Rotrii posiada pełną i najwyższą władzę w Kościele) oraz odpowiada za swoje czyny wyłącznie przed Bogiem i historią. Oznacza to, że jest nieskrępowany w podejmowaniu jakichkolwiek decyzji. Suwerenem Państwa Kościelnego nie są jego mieszkańcy, nie są duchowni zebrani na Soborze. Jest nim tylko Patriarcha Rotrii, z którego urzędem wiążę się olbrzymia odpowiedzialność za losy Owczarni Pańskiej.

PSP, choć wskazuje w artykułach 13-15 źródła prawa w Państwie Kościelnym, nie nakreśla ich hierarchii. Oznacza to, w związku z wyżej zaznaczonym prymatem władzy patriarszej, że Patriarcha Rotrii każdym swoim dokumentem uzewnętrzniającym jego wolę, może zmienić dowolny akt prawny. W tym duchu należy rozumieć przepis, iż żaden akt prawny nie ma mocy wiążącej bez Jego woli. Biskup Powszechny może więc zadecydować wbrew postanowieniu Ojców Soborowych, gdyż tak naprawdę wówczas zmienia tylko własną wolę. Zwróćmy uwagę, że dokumenty soborowe nie posiadają bowiem mocy prawnej bez podpisu Patriarchy - zgodnie z art. 9 ust. 4 SD Patriarcha zatwierdza formę i treść dokumentu wieńczącego obrady soboru.

Nie wolno zapomnieć, że w granicach określonych przez prawo, przysługuje w Państwie Kościelnym wolność słowa. Wolność ta zawsze była przestrzegana i wysoce szanowana. Pamiętamy przecież, ile to ostrych wojen słownych toczyło się bez reakcji Świętej Inkwizycji. Wszyscy wysoce to cenimy. Decyzje Patriarchy można więc krytykować, lecz krytyka ta musi być uzasadniona troską o dobro Państwa Kościelnego lub Kościoła, umiarkowana i nie naruszająca godności Ojca Świętego. W żaden sposób nie można jednak podważać autorytetu Patriarchy oraz zaufania do niego. Przypomnijmy sobie na tę okoliczność treść kanonu 120 CIC:

Cytat:Kto publicznie wzbudza niechęć lub nienawiść podwładnych względem Stolicy Apostolskiej, ordynariusza lub starszego w hierarchii z powodu jakiegoś aktu władzy lub posługi kościelnej albo prowokuje podwładnych do nieposłuszeństwa wobec nich, winien być ukarany interdyktem lub innymi sprawiedliwymi karami.

Zważmy ponadto na słowa Patriarchy Piusa VI, który  w bulli DI zwraca uwagę, że prawo kościelne oraz Tradycja nakazują wszystkim wiernym świeckim i duchownym posłuszeństwo i wierność wobec Biskupa Powszechnego, który ma przywilej podejmować wszelakie kroki konieczne dla realizacji nadrzędnego celu w postaci rozkwitu Świątyni Bożej. Pius VI pisze, że choć Patriarcha, jako człowiek obdarzony tak zaszczytnym urzędem może się mylić, tak dla podtrzymania powagi tego urzędu najwyższego posługiwania, "[...] koniecznym jest trwanie w posłuszeństwie, gdyż motywy działania, jakkolwiek na pozór niezrozumiałe poparte są na ogół wzniosłymi ideami, wartymi naśladowania".

Biorąc powyższe pod uwagę jednoznacznie należy podkreślić, że Patriarcha odpowiadać przed żadnym człowiekiem nie może - ani przed władzą duchowną, ani tym bardziej świecką. Czy oznacza to, że nie ponosi żadnej odpowiedzialności? Ponosi. Przed Bogiem i historią. Przed Bogiem odpowiadać będzie za złamanie przysięgi, którą składa w trakcie koronacji. Przed historią odpowie w ten sposób, że Jego następca może zmienić złe decyzje, które podjął, a kardynałowie już nigdy więcej nie powierzą mu patriarszej tiary. W prawoznawstwie niepodważalną jest bowiem zasada, że prawo późniejsze zmienia prawo wcześniejsze. Żaden Patriarcha nie może ograniczyć na przyszłość władzy swojego następcy, umniejszając uprawnienia, które sam posiada. Interpretacja taka prowadziłaby bowiem do absurdu.

Zważywszy na przedstawione wyżej uzasadnienie, Wielki Inkwizytor orzekł jak w sentencji.

/-/ abp dr net. prof. UR Michelangelo książę Piccolomini SJ
Wielki Inkwizytor
[Obrazek: 2Vpjz.png]

Odpowiedz



Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości


Silnik forum © MyBB 2002-2019 Polskie tłumaczenie © MyBB PL 2007-2019 Styl © iAndrew 2016-2019 Edit © Axwell 2017-2019