Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Janusz ZabierajKronika pontyfikatu Jana II
#1
Pontyfikat Jana II
(17.06.2020 - 17.10.2020)
Autor: ks. bp dr net. Janusz Adam Zabieraj SJ


[Obrazek: 388Fo.jpg]


Wybór
 
Aureliusz kardynał Medyceusz Zep był duchownym, który na Tron Świętego Pawła wstąpił dokładnie rok po pierwszym wyborze na Najwyższego Kapłana – 17 czerwca 2020 r. Było to niespodziewane i bezprecedensowe wydarzenie, ponieważ w czerwcowym TOTO Patriarcha kardynał Medyceusz Zep nie uzyskał ani jednego głosu. Jako następcę Piusa Leona II widziano kardynała Hieronima Sieniawskiego czy kandydata spoza Kolegium Kardynalskiego. Ku wielkiemu zaskoczeniu wszystkich – „kamień odrzucony” został Janem II.
 
Początek pontyfikatu
 
Już pierwszego dnia pontyfikatu Jana II do Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji wpłynął wniosek o wszczęcie postępowania inkwizycyjnego względem kardynała Piusa Marii Medyceusza, który zamiast Dziekana Kolegium Kardynalskiego wypuścił biały dym, obwieszczający wybór Jana II. Autor wniosku – ksiądz Fiodor Godunow zarzucił kardynałowi ponadto komunikowanie się ze światem zewnętrznym przed ogłoszeniem Habemus Patriarcham. Na drugi dzień wniosek został wycofany, co zbiegło się z nominacją księdza Godunowa na stanowisku Sekretarza Stanu.
 
Pierwsze tygodnie, a właściwie miesiące pontyfikatu Jana II cechowały się wyjątkowym marazmem. Biskup Rotrii nie był w stanie zorganizować przepisanej prawem i tradycją ceremonii koronacji. Uczynił to dopiero po złożeniu przez księdza prałata Janusza Adama Zabieraja SJ wniosku do Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji z zapytaniem, czy niezorganizowanie koronacji przez Biskupa Rotrii skutkuje utratą tej godności i nastaniem z mocy prawa okresu sediswakancji. W opinii Wielkiego Inkwizytora Hieronima kardynała Sieniawskiego, ceremoniały rotryjskie nie posiadają mocy prawnej i ich niedopełnienie nie rodzi de lege lata żadnych skutków prawnych.
 
Pewne rozczarowanie wzbudziła również kontrowersyjna nominacja księdza Fiodora Godunowa nowym Sekretarzem Stanu. Dopiero po dwóch miesiącach zorganizował on konsystorz kurialny, na którym przedstawił swoje działania. Miał on dążyć do resetu stosunków dyplomatycznych z Republiką Bialeńską (i tak rzeczywiście się stało, lecz za rządów powołanego przez Regenta Mikołaja kardynała Dredera SJ nowego Sekretarza Stanu w osobie Piusa kardynała Medycejskiego), jak również podpisania konkordatu z Monarchią Austro-Węgierską (do czego nie doszło).
 
Polityka wewnętrzna i nominacyjna
 
Okres rządów Jana II to, prócz wspomnianej już zmiany Sekretarza Stanu, również zmiany na innych urzędach w Państwie Kościelnym. Nieaktywny i zmagający się z realiozą Patriarcha dopiero po prawie dwóch miesiącach 9 sierpnia 2020 r. powołał Regenta w osobie Mikołaja kardynała Dredera SJ. Regencja trwała do 25 sierpnia 2020 r., ale po powrocie aktywność Ojca Świętego nie uległa poprawie. Mimo to Regent zdołał wprowadzić kilka zmian, między innymi rotując na stanowiskach kurialnych (prefektami poszczególnych kongregacji byli ks. Fiodor Godunow, bp Adalbertus Pronobis-Piccolomini, abp Tadeusz Hippogriff-Piccolomini), zmieniając także Kamerlinga (był nim najpierw Pius kardynał Medycejski, następnie do momentu odejścia na emeryturę Hieronim kardynał Sieniawski, potem ponownie Pius kardynał Medycejski). Pius kardynał Medycejski został również Ekonomem Państwa Kościelnego. Po wspomnianym przejściu na emeryturę Hieronima kardynała Sieniawskiego 10 września 2020 r. nowym Rektorem Uniwersytetu Rotryjskiego i Superiorem ASD został ks. bp dr net. Stanisław Dmowski, a Prefektem Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji został ks. inf. (później biskup) dr net. Janusz Adam Zabieraj SJ.
 
Ze spraw wewnętrznych warto wskazać, że pod koniec rządów Jana II ruszyła ponownie gra w Tajemnicę Wielkiego Bractwa. Jan II zaakceptował również ideę Stowarzyszenia Ludzi Pracy od świętego Józefa, których zadaniem było kultywowanie idei św. Józefa Robotnika. Przewodniczącym Stowarzyszenia został Pius kardynał Medycejski. Stowarzyszenie jednak w żaden sposób nie rozpoczęło swojej działalności.
 
Na Uniwersytecie Rotryjskim rozpoczęło się i trwało sympozjum poświęcone wszystkim Patriarchom Rotrii od Wiktora I do Piusa Leona II. W trzech panelach wspominano i dyskutowano o czasach minionych. Sympozjum zapoczątkował, a także przewodniczył obradom, dziekan Wydziału Historii Uniwersytetu Rotryjskiego dr net. prof. UR Mikołaj kardynał Dreder SJ.
 
Jan II w czasie swojego pontyfikatu do godności infułata wyniósł ks. prał. Janusza Adama Zabieraja SJ, a następnie obdarzył go godnością biskupią. Janusz Adam Zabieraj otrzymał również Bolonię wraz z tytułem barona.  Diakonem, a następnie prezbiterem – i to pierwszym w obrządku welijskim – został Gagik Bagratyda. Diakonem został również Tomasz Adamus. Dominik de Roche zaś przestał być diakonem, a bp Adalbertus Pronobis najpierw udał się na emeryturę, by po niedługim czasie z niej powrócić.
 
Sobór Florencki III oraz polityka zagraniczna
 
Największym osiągnięciem Jana II było zwołanie Soboru Florenckiego III dnia 25 sierpnia 2020 r. Sobór miał głównie zająć się kwestią zaakceptowania rytu welijskiego, aczkolwiek przed i w trakcie narosła potrzeba rozważań nad wieloma tematami. I tak dokonano zmiany Kodeksu Prawa Kanonicznego, sankcjonując moc ceremoniałów oraz wprowadzono rozwiązania prawne w przypadku nieaktywności Patriarchy. Dyskutowano ponadto na temat roli świeckich w Kościele Rotryjskim, kwestii gospodarki, jak również debatowano o Zakonie Krzyżackim i pozycji zakonów w Kościele Rotryjskim. Legatem Soborowym przez okres rządów Jana II był Janusz Adam Zabieraj SJ.
 
Największym sukcesem polityki zagranicznej prowadzonej przez Jana II i jego współpracowników był reset stosunków dyplomatycznych na linii Republika Bialeńska-Państwo Kościelne Rotria. Do Państwa Kościelnego Rotria przybył Minister Spraw Zagranicznych Republiki Bialeńskiej Ametyst Faradobus, który przeprosił i poprosił o wybaczenie wszelkich niesnanek na linii żyjących dawniej w przyjaźni narodów. Minister przywiózł ogrom podarków i został życzliwie przyjęty przez przedstawicieli najwyższych władz Państwa Kościelnego - Sekretarza Stanu Piusa kardynała Medycejskiego oraz Dziekana Kolegium Kardynalskiego Mikołaja kardynała Dredera. Minister Faradobus został na dłużej w Apostolskim Mieście i służył radą przy tworzeniu obrządku welijskiego.
 
Kontrowersje i perturbacje polityczne na linii Państwo Kościelne Rotria - Rzeczypospolita Obojga Narodów wywołał ślub, który w RON zawarł Dominik de Roche, były diakon Kościoła Rotryjskiego z Eugenią von Sarm. Niedopełnione zostały przepisy Ceremoniału Kwirynalskiego, gdyż Pan Młody skopiował jego treść, zamiast "odgrywać" z udziałem kapłana oraz Panny Młodej, jak ma to miejsce zgodnie z tradycją. Dodatkowo, gdy zwrócono mu na to uwagę, zaczął grozić odejściem z Kościoła oraz obrażać Jego Świątobliwość Patriarchę Rotrii, nazywając go "Papą". Sprawa otarła się o Kongregację ds. Świętej i Powszechnej Inkwizycji, która odpowiedziała na dubia. Mimo tego, obrażony z powodu krytyki za złamanie prawa kanonicznego przez niezgodny z Ceremoniałem Kwirynalskim ślub Dominik de Roche namawiał do stworzenia kościoła narodowego w RON. Przeciwko duchownym rotryjskim występował również były kardynał Wilhelm Orański. Propozycja utworzenia kościoła narodowego nie spotkała się z szeroką akceptacją, zwłaszcza, że prymas RON Mikołaj kardynał Dreder SJ wysunął propozycję, by diecezja wileńska funkcjonowała w ramach obrządku welijskiego jako tzw. diecezja wschodnia. W sprawie zabrał głos również Sekretarz Stanu Jego Eminencja Pius kardynał Medycejski, pisząc list „Unus Grex, Unus Pastor”, w którym wzywał do opamiętania się i poszanowania Kościoła – Matki Naszej. Krytyce poddał w nim również Wilhelma Orańskiego, wykazując jego brak aktywności w działalności na rzecz dobra Kościoła w czasach, w których był duchownym.
 
Podsumowanie
 
Ze zdziwieniem można stwierdzić, że choć Jan II przejawiał minimalną aktywność, to okres jego rządów stanowił dobry czas dla Państwa Kościelnego Rotria. Działo się dużo, lecz nie dzięki Biskupowi Rotrii, a pozostałym „trybikom” w maszynie Kościoła Rotryjskiego. To czas działalności nowych twarzy – głównie ks. dk. Gagika Bagratydy i ich doskonałych pomysłów na ożywienie państwa. Jana II należy zapamiętać jako „więźnia Lateranu” czy „poddanego realiozy”, ale także i jako Patriarchę otwartego na nowe pomysły, chociażby Jozefitów czy Sobór Florencki III.
 
 

[-] 4 użytkowników lubi ten post.
  • Ametyst I Dziecię, Aurelio de Medici y Zep, Gagik Bagratyda, Michał Franciszek Lisewicz
Odpowiedz

#2
Przewielebny Księże Doktorze,

dziękuję za rzetelną i wnikliwą kronikę moich rządów jako Jana II. Pozostaje mi w pełni zgodzić się z przedstawionymi faktami, ale również opiniami - podobnie jak Ksiądz, uważam zwołanie Soboru Florenckiego III oraz reset stosunków z Bialenią za największe osiągnięcia minionego pontyfikatu. Świadomie mówię o pontyfikacie, bowiem w ogromnej mierze są to zasługi innych osób, choć w części spraw mam swój skromny wkład. Cieszę się, że ten czas został spisany i ochroniony przed zapomnieniem, bo jak wiadomo, historia magistra vitae est.
Jego Arcykatolicka i Wielkoksiążęca Mość
x. mgr net. Aurelio Lorenzo Carlo książę kardynał de Medici y Zep SJ
CAMERARIVS SANCTÆ SEDIS
[Obrazek: 1030.png]

[Obrazek: 38J8o.png]
Odpowiedz

#3
Dziękuję Waszej Eminencji za pozytywną ocenę kroniki. Smile
[-] 1 użytkownik lubi ten post.
  • Aurelio de Medici y Zep
Odpowiedz



Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości


Silnik forum © MyBB 2002-2020 Polskie tłumaczenie © MyBB PL 2007-2020 Styl © iAndrew 2016-2020 Edit © Axwell 2017-2020