Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
[PF] Processo formali - Zakon Szpitala NMP Domu Niemieckiego w Jerozolimie
#11
Cytat:
[Obrazek: 116px-Escudo_inquisicion.gif]

WYROK
KONGREGACJI ŚWIĘTEJ I POWSZECHNEJ INKWIZYCJI


Apostolskie Miasto Rotria
30 lipca 2016 AD.



[Obrazek: fe4073c73543eeffgen.png]

PREFEKT KONGREGACJI
ŚWIĘTEJ I POWSZECHNEJ INKWIZYCJI

po rozpoznaniu, z udziałem Stron postępowania oraz świadków, na rozprawach w dn. 15.07.2016 A.D., 16.07.2016 A.D., 17.07.2016 A.D., 18.07.2016 A.D., 19.07.2016 A.D. oraz 22.07.2016 A.D., z inicjatywy in concreto Jego Świątobliwości Sykstusa IV, w trybie art. 65 § 1 i 4-5 CA. Mater Nostra Ecclesia: Codex Iuris Canonici oraz art. 7 pkt. 1, pkt. 9 w związku z art. 2, art. 4 pkt. 2, 11 i 12 Bulli Iustitia et pax, wniosku o ustalenie właściwych organów, stałej masy majątkowej oraz sytuacji ewentualnych nadużyć w Zakonie Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, z siedzibą w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, zwanego dalej Zakonem

o r z e k a:


Tom I. W zakresie, w jakim wniesiono o ustalenie właściwego organu zakonnego - Wielkiego Mistrza Zakonu, uznać prawidłowość i legalność decyzji Kapituły Generalnej Zakonu ws. wyboru Sz. P. Stanisława von Tauera na urząd Wielkiego Mistrza Zakonu. Jednocześnie uznaje się właściwość i prawomocność obecnie obowiązującego Statutorum Ordinis fratum domus hospitalis Sanctae Mariae Theutonicorum in Ierusalem, op. dn. 6 VI MMXVI A.D., uchylając akty zakonne, pozostające z nim w sprzeczności.

Tom II. W zakresie, w jakim wniesiono o ustalenie właściwej masy majątkowej Zakonu, ustalić:
1. Majątek Malbork (zamek*** Malbork, miasto Malbork, miasteczko Kamienice, 30 wsi, 1 folwarki: Szczydłowo/30) wyłączną własnością Zakonu, zobowiązując jednocześnie władze Zakonu do wypłaty Sz. P. Adreamowi von Salzie należnej kwoty tytułem spłaty w wysokości ustalonej przez Podskarbiego Wielkiego. Spłata winna nastąpić nie później, niż 8 miesięcy od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia, zaś wszelkie majątki w ten sposób nabyte znajdować się mogą w wyłącznej kognicji każdorazowo legalnie obieranych władz zakonnych. Jednocześnie podtrzymuje się akt darowizny majątku Baranowicze, wydany przez JE kard. Otto Kenta, uznając ów majątek za prywatną własność Sz. P. Andreama von Salzy.
2. Majątki inne, niż wyżej wskazane, jako możliwe do przekazania Zakonowi na warunkach przyjętych w pkt. 1. przez władcze orzeczenie Trybunału Głównego w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, podjęte w czasie właściwym, wedle roztropnego uznania Trybunału.
3. Komendę nad zbrojnym ramieniem Zakonu właściwą Wielkiemu Mistrzowi Zakonu, jednocześnie przekazując Trybunałowi Głównemu w Rzeczypospolitej Obojga Narodów kompetencję do ustalenia wysokości liczebności wojsk, które winny ostać się przy władzy zakonnej. Reszta wojsk, podług sprawiedliwego podziału - stanowić będzie podkomendnych Sz. P. Adreama von Salzy. Zastrzega się także, jakoby nomenklatura zakonna przysługiwać mogła wyłącznie wojskom zakonnym, nigdy zaś prywatnym, chociażby powstały za okresu sprawowania funkcji zakonnej przez fundatora lub właściciela.
4. Wielkiego Mistrza Zakonu odpowiedzialnym za prowadzenie rachunków bankowych, powierniczych oraz pozostałych rachunków, służących finansowaniu działalności Zakonu. Jeżeliby zaś na skutek okoliczności statutowej kadencja Wielkiego Mistrza wygasła lub uległa skróceniu - rachunki przekazać w zarząd tymczasowy Kapitule Generalnej Zakonu, aż do momentu prawidłowego wyboru właściwych organów. Jeżeliby Kapituła nie była w stanie podjąć stosownych kroków, zarząd nad majątkiem Zakonu przypadać będzie każdorazowo arcybiskupowi gnieźnieńskiemu, aż do momentu legalnego wyboru Wielkiego Mistrza i pozostałych władz.

Tom III. W zakresie, w jakim wniesiono o stwierdzenie nadużyć prawa, dokonanych przez obecnie lub uprzednio sprawujące funkcję organy Zakonu, w tym w szczególności Wielkich Mistrzów Zakonnych oraz pozostałych dostojników - umorzyć postępowanie w całości.

Tom IV. Przekazać wyrok do wykonania Trybunałowi Głównemu w Rzeczypospolitej Obojga Narodów z chwilą uprawomocnienia.


U Z A S A D N I E N I E

Prefekt Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji, uznając właściwość rzeczową, postanowił rozpatrzyć sprawę Zakonu w trybie procesu formalnego, składającego z kilku stadiów postępowania. Po przeprowadzeniu dowodów z zeznań świadków, stanowiących załączenie do niniejszego postępowania, a także po analizie materiałów zgromadzonych w Sali Obrad Zakonu, mieszczącej się w siedzibie Zakonu w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, które jednak ze względu na wrażliwość poruszanych kwestii - podtrzymał niejawnymi, zważył następujące kwestie.

Nie ulega wątpliwości, że najważniejszym kryterium oceny zgodności działania jest przyświecający mu cel, o ile spełnia on także podstawowe wskazania aksjologiczne, właściwe powszechnej doktrynie moralnej. Ilekroć zachodzi sytuacja, w której norma powszechnie lub partykularnie obowiązującego prawa, chociażby podbudowana właściwą sankcją przymusu, stoi w sprzeczności z powszechnie lub partykularnie aprobowanym wzorcem moralnym, bezpośredni jej adresaci mogą wyrażać wobec niej swój sprzeciw, odmawiając także jej zastosowania. W przypadku podjętych przez władze Zakonu czynności - asumpt do zmiany Statutu i obsady personalnej organów dała przedłużająca się nieobecność, powiązana z fragmentaryczną aktywnością ówczesnego Wielkiego Mistrza - Sz. P. Andreama von Salzy w organach Zakonu. Uznając, że najwyższym dobrem w doktrynie Kościoła jest spójność i solidarność jego jednostek, a nie personalia piastunów powierzonych kanonicznie godności - Trybunał Inkwizycyjny nie dopatrzył się nieprawidłowości lub naruszenia granic kompetencji w działaniach Kapituły Generalnej Zakonu, które podjęte zostały w celu zmiany dotychczas obowiązującego jednostkę wewnętrznego porządku prawnego, a także personalnej obsady ww. organów.

Kwestią nader wrażliwą jest sprawa formalnych uwarunkowań, związanych z majątkiem należnym Zakonowi Krzyżackiemu jako właściwemu piastunowi. Bazując na podstawie przedstawionego stanu faktycznego, po wnikliwej analizie materiału dowodowego oraz kierując się dobrem obu Stron postępowania, Trybunał uznał za najbardziej właściwe, jeżeli majątek Malbork wraz z wymienionymi w Księdze Ziemian Rzeczypospolitej majętnościami stanie się wyłączną własnością Zakonu jako instytutu życia konsekrowanego, co odpowiadać będzie historycznym i społecznym wyobrażeniom związanym z bytem owej jednostki. Doceniając jednak dotychczasowy wkład w rozwój Zakonu, samą inicjatywę jego założenia oraz wszelkie podjęte w tym zakresie działania, a także uznając, że akt darowizny Malborka w ocenie Trybunału nie przedstawia walorów jednoznaczności, najwłaściwszym rozwiązaniem będzie spłata Sz. P. von Salzy przez władze zakonne, w wysokości ustalonej przez fachowe i wybitne jednostki, zawiadujące terytoriami Rzeczypospolitej, a ucieleśnione w osobie Podskarbiego Wielkiego. Jeżeli bowiem uznać, że Malbork w akcie darowizny stanowić miał własność prywatną Sz.P. von Salzy, wówczas w owym akcie należałoby to stanowczo zadeklarować, jednak przez szczegółowe i formalne oznaczenie całej nazwy sprawowanego przez Sz. P. von Salzę w owym czasie urzędu ("proszę majątek zapisać na rzecz Andream von Salza Wielkiego Mistrza Zakonu Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie"), a także sformułowanie niewyjaśniające, czy dar ów przekazany jest w związku ze sprawowaną godnością, czy wyłącznie jako własność prywatna ("Jest to mój dar dla Andream von Salza" - z kolei na związek ze sprawowaną godnością wskazuje pierwszy z ww. cytatów) - Trybunał uznał podjęte rozstrzygnięcie za jedyne sprawiedliwe w przedmiotowej sprawie.

Nie budzi również wątpliwości prawo własności Sz. P. Andreama von Salzy względem majątku Baranowicze. Ówczesny dyspozytor owych włości - Jego Eminencja kardynał Otto Kent, spisując akt swojej woli ostatecznie wskazał, że ów majątek winien znaleźć się w wyłącznej dyspozycji Pana Adreama Fratrema, obecnie: von Salzy. Wyraźne i spójne określenie celu wydania tego aktu nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych, jak przy ocenie aktu darowizny Malborka.

W zakresie pozostałych spraw, związanych z majątkiem Zakonu Krzyżackiego, Trybunał Inkwizycyjny przekazał na podstawie poczynionych ustaleń - sprawę do swobodnej oceny Trybunałowi Głównemu w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Ustalenie wielkości pozostałych włości, a także szczegółowa analiza aktów prawnych podjętych w zakresie ich własności - wymaga szczegółowego dostępu do dokumentacji urzędowej związanej z nadawaniem i obrotem ziemią w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, do czego Trybunał Inkwizycyjny nie uznał się właściwym.

W trakcie trwającego postępowania - zarówno Strony jak i powołani świadkowie wyrazili obawę związaną z wojskami, dotychczas znajdującymi się pod komendą Wielkiego Mistrza von Salzy. Tę sprawę, jako wymagającą dostępu do dokumentacji urzędowej jak w przypadku majątków włościańskich - Trybunał również postanowił przekazać Trybunałowi Głównemu w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, nie uznając się właściwym w sprawie. Jednakże, w obrębie kognicji Trybunału Inkwizycyjnego poczyniono zastrzeżenie, że wojska dotychczas znajdujące się przy Wielkim Mistrzu von Salzie powinny zostać podzielone według sprawiedliwego uznania Trybunału Głównego, o ile fundowano je w jakiejkolwiek mierze z wykorzystaniem dóbr Zakonu. Drugim zastrzeżeniem jest podniesiony przez Strony problem nazewnictwa owych jednostek wojskowych, które z chwilą wyboru nowego Wielkiego Mistrza - okazały się wojskami prywatnymi Sz. P. von Salzy. W tym zakresie Trybunał Inkwizycyjny wprowadził zastrzeżenie, jakoby nazewnictwo wojskowe właściwe Zakonowi zachować jedynie wobec formacji zakonnych, zaś wszelkie jednostki prywatne - w sposób właściwy przemianować.

Ostatnim postanowieniem dotyczącym majątku zakonnego jest zastrzeżenie, żeby sprawy rachunków oraz finansów zgromadzenia całkowicie scedować na Wielkiego Mistrza Zakonnego, który przekazać może to według właściwości pozostałym członkom Zakonu. W sytuacji opróżnienia urzędu na skutek okoliczności, które wyrażono w Statucie - zarząd majątkiem winien znaleźć się w gestii Kapituły Generalnej, a w razie niemożliwości jej zebrania na posiedzenie - arcybiskupa gnieźnieńskiego, pozostającego w dalszym ciągu zwierzchnikiem kościoła partykularnego w Rzeczypospolitej. Należy jednak pamiętać, że ów swego rodzaju zarząd powierniczy, sprawowany do czasu wyboru nowych władz Zakonu, winien być realizowany w zakresie minimalnie koniecznym do prowadzenia bieżących spraw zakonnych, by zapobiec jedynie ujemnym skutkom absencji jego organów.

W zakresie, w jakim wniesiono o zbadanie ewentualnych nadużyć prawa, związanych z działalnością zarówno obecnych, jak i uprzednio sprawujących władzę organów zakonnych - Trybunał umorzył postępowanie w całości ze względu zarówno na brak większej ilości materiału dowodowego, względem którego można by wykazać uchybienia, jak i ze względu na brak uchybień lub ich nieznaczny wymiar w materiale już przedłożonym.

Prefekt Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji, powołując się na bezcenne doświadczenie, kompetencję i niezbędne uwarunkowania materialne, jako chociażby ww. dostęp do akt urzędowych - zdecydował się przekazać wyrok do wykonania Trybunałowi Głównemu w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, korzystając z zadeklarowanej woli współpracy i chęci jak najszybszego rozwiązania powstałego sporu, działając przy współpracy z nieocenienie życzliwymi władzami Rzeczypospolitej.


Zważywszy na przedstawione wyżej uzasadnienie, Prefekt Kongregacji Świętej i Powszechnej Inkwizycji orzekł jak w sentencji.

/-/ Xaverius card. van Berden
Sanctae Officiae Prefectus
Inquisitor Magnus
(-) Ksawery kardynał van Berden †

kardynał biskup Ostii
Dziekan Kolegium Kardynalskiego

[Obrazek: 2JDwt.png]



Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości


Silnik forum © MyBB 2002-2019 Polskie tłumaczenie © MyBB PL 2007-2019 Styl © iAndrew 2016-2019 Edit © Axwell 2017-2019